Waarom doe ik wat ik doe?

Waarom doe ik wat ik doe?

Binnen MomBody & Mind help ik mama's bij het ontwikkelen van een ontspannen relatie met eten en hun mamalijf. Mijn allergrootste droom is dan ook dat iedere mama gewoon zichzelf kan zijn zonder zorgen of onzekerheden over haar gewicht en hoe zij er uit ziet. Maar wat maakt dat ik dit zo belangrijk vindt? 

Toen ik ontdekte dat ik zwanger was van Luke hoorde ik tegelijkertijd dat mijn moeder ernstig ziek was. Mijn hele zwangerschap was een soort van tweestrijd tussen gelukkig willen zijn en genieten, maar tegelijkertijd heel veel verdriet en angst hebben om mijn moeder te verliezen.

Postnatale depressie

Mede door de spanning en stress die deze situatie mij gaf, ontwikkelde ik na de bevalling helaas een postnatale depressie. Van de één op andere dag was ik niet meer gezond en deed mijn lijf niet meer wat ik wilde. Ik had oncontroleerbare angsten en paniekaanvallen. Zelfs zo erg dat ik nergens meer tot in staat was. Ik kon niet eens meer voor mijn eigen kinderen zorgen.

Na een opname in het ziekenhuis (samen met Luke) begon de zon gelukkig weer een beetje te schijnen achter de wolken en realiseerde ik mij 3 hele belangrijke dingen:

1. Het leven is vandaag en nooit morgen
2. Leef het leven wat jij wilt, je weet namelijk nooit wat morgen je gaat brengen
3. Het leven is te kort om je altijd zorgen te maken om je gewicht

Ik schrok enorm van het feit dat ik ineens “ziek” was. Van de één op andere dag was mijn leven compleet anders en ik had dit totaal niet in de hand. Ditzelfde gold voor mijn moeder; van de één op andere dag had ze een hele agressieve vorm van kanker en was er maar een kleine kans dat ze weer beter zou worden. Helaas is mijn moeder inmiddels overleden. Maar gelukkig ben ik weer helemaal beter! Het gaat goed met mij en ik heb geen klachten meer. 

Wat ik hier van geleerd hebt?


Je weet vandaag niet wat morgen je gaat brengen. Hoe zonde is het dan dat jij niet het leven leeft wat jij graag zou willen. Dat jij je altijd maar zorgen maakt om je gewicht, dat je niet mag genieten van eten van jezelf, dat je last hebt van schuldgevoelens en dat je altijd maar in je hoofd bezig bent met eten…. Ik kan je één ding vertellen als je ziek wordt of je gaat bijna dood dan is dat niet wat telt.

Doodgaan of verder leven in een dik lichaam?

Mijn moeder is altijd een forse vrouw geweest en heeft vroeger veel gedieet. Toen ze op haar sterfbed lag was ze mager. Zo mager dat we haar ribben konden tellen. Maar zij had er alles voor gegeven om door te mogen leven. Als iemand haar de keus had gegeven; doodgaan of verder leven maar dan wel met een dik lichaam. Dan weet ik zeker dat zij voor de tweede optie zou kiezen. Ze was namelijk nog lang niet klaar met leven.

Het leven veel te kort om je continu zorgen te maken om hoe je er uit ziet en welk getal er op de weegschaal staat. Dat zijn ook niet de dingen die echt belangrijk zijn in het leven. Dit zijn niet de dingen waar jij wilt dat continu je aandacht naar toe gaat.

Angst om niet geaccepteerd te worden

Maar dat is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan. In onze maatschappij heerst nog steeds die dieetmentaliteit en de overtuiging dat slank zijn beter en gezonder is dan dik zijn. We hebben last van vetfobie, we zijn bang niet geaccepteerd en gewaardeerd te worden en gewichtsdiscriminatie is één van de meest voorkomende vormen van discriminatie.

Dus ik realiseer mij dat het niet makkelijk is. Ik weet uit eigen ervaren dat het een hele strijd kan zijn. Maar precies dat is de reden waarom ik MomBody & Mind ben gestart. 

Ik gun het namelijk elke mama om vrij te zijn van die struggles rondom eten en haar gewicht. Ik gun het iedere mama om vandaag te leven. Ik gun het iedere mama om die dingen te doen die haar gelukkig maken zonder zich belemmert te voelen door haar mamalijf.

En ik help graag iedere mama dit te bereiken 💜

Back to blog