De nieuwe Barbie film

De nieuwe Barbie film

Spoiler alert; als je de film nog wilt zien, lees deze blog dan niet. 

Een paar weken terug ging ik met een vriendin naar de bioscoop. Zij vroeg of ik mee ging naar de Barbie film. Ik ben altijd wel in voor spontane dingen en ik had zin om even met een vriendin op stap te gaan. De film was er voor mij niet eentje die ik persé wilde zien. Maar hij leek me wel grappig. 

Dus ik oppas geregeld, want Jeffrey was er niet en in de auto naar Hilversum naar de bioscoop. We waren iets aan de late kant, dus eenmaal in de zaal begon de film gelijk. 

En ik moet de makers het nageven; voor iedereen die wel eens met Barbie's heeft gespeeld is de film super herkenbaar. Er waren Barbie huizen (en de Ken's hadden geen huis) en Barbie auto's. Barbie gebruikt nooit de deur, maar gaat gewoon hop van het dak in de auto. Zoals je ook doet als je met haar speelt. Ze kleedde zich 100 keer per dag om en er was ook een rare Barbie. Van haar waren de haren afgeknipt en er was op haar gezicht gekleurd met stift. Daar heb ik mij zelf ook vaak schuldig aan gemaakt. 

Dit was leuk om te zien, tot het moment dat het mis ging met Barbie en dat was ook precies het moment dat ik de kriebels kreeg. Barbie kreeg namelijk ineens platte voeten en cellulitis. Ze werd lelijk genoemd. 

Monoloog

Uiteindelijk draaide het verhaal wel weer de goede kant op hoor en kwam er een fantastische monoloog die precies liet zien hoe het is om een vrouw te zijn:

“Het is letterlijk onmogelijk om een ​​vrouw te zijn. Je bent zo mooi en zo slim en het doet me pijn dat je denkt dat je niet goed genoeg bent. We moeten bijvoorbeeld altijd bijzonder zijn, maar op de een of andere manier doen we het altijd fout.

Je moet dun zijn, maar niet te dun. En je kunt nooit zeggen dat je wilt afvallen. Je moet zeggen dat je gezond wilt zijn, maar je moet toch ook echt dun zijn. Je moet geld hebben, maar je kunt niet om geld vragen, dat is lomp. Je moet de baas kunnen spelen, maar je mag niet gemeen zijn. Je moet leiding geven, maar je kunt de ideeën van anderen niet de kop indrukken.

Je zou het leuk vinden om moeder te zijn, maar praat niet de hele tijd over je kinderen. Je moet een carrièrevrouw zijn, maar ook altijd op je hoede zijn voor andere mensen want loop niemand voor de voeten. Je moet je verantwoorden voor het slechte gedrag van mannen, wat krankzinnig is, maar als je hen erop wijst wordt jij ervan beschuldigd te klagen. Je hoort mooi te blijven voor mannen, maar niet zo mooi dat je ze teveel verleidt of dat je andere vrouwen bedreigt.

Val altijd op en wees altijd dankbaar, maar vergeet nooit dat het systeem gemanipuleerd is. Zoek dus een manier om dat te erkennen, maar wees ook altijd dankbaar. Je moet nooit oud worden, nooit onbeleefd zijn, nooit pronken, nooit egoïstisch zijn. Val nooit, faal nooit, toon geen angst, ga nooit uit de pas. Het is te moeilijk! Het is te tegenstrijdig en niemand geeft je een medaille of zegt dank je wel! En ​​het blijkt in feite dat je niet alleen alles verkeerd doet, maar ook alles is jouw schuld.

Ik ben het gewoon zo zat om naar mezelf en elke andere vrouw te kijken die zichzelf in de knoop legt zodat mensen ons leuk zullen vinden. En als dat allemaal ook geldt voor een pop die alle maar vrouwen vertegenwoordigt, dan weet ik het ook niet.”

Onmogelijk ideaal

En hier kreeg ik wel echt even kippenvel van. De moraal van deze monoloog is natuurlijk dat wij vrouwen de lat zo hoog leggen voor ons zelf. Dat het ideaalbeeld van de "perfecte vrouw" in onze maatschappij eigenlijk totaal onhaalbaar is en dat er naar streven je in the end niet gelukkig maakt. 

Het is namelijk onmogelijk om aan al deze voorwaarden te voldoen. Daarnaast veranderen deze voorwaarden ook van tijd tot tijd. 

Support

Dit ideaalbeeld en dit streven naar "perfectie" is iets wat wij zelf in stand houden. We verwachten veel van elkaar, maar we oordelen vooral heel erg over onszelf. We zijn streng voor onszelf, kritisch op hoe we ons gedragen, negatief over hoe we eruit zien en we leggen de lat veel te hoog voor ons zelf. 

Uiteindelijk is dat niet wat de situatie beter maakt. Het is niet wat jou gelukkig maakt en het is zeker niet helpend voor je zelfvertrouwen en zelfbeeld.

Dus eigenlijk wil ik bij deze voorstellen dat wij als vrouwen elkaar supporten, lief voor elkaar zijn en begrip hebben voor elkaar. Zonder te oordelen. Maar vooral wil ik voorstellen dat jij jouw eigen allergrootste fan wordt. Je beste vriendin. Er gebeurt hoogst waarschijnlijk niks ernstig als je af en toe de lat een stukje lager leggen voor jezelf en hier en daar een keer een bal laten vallen. 

Zullen we dat bij deze afspreken?

Vind jij het moeilijk om lief te zijn voor jezelf? In mijn "Omarm je mamalijf" traject leer jij stap voor stap de oordelen en kritiek op jezelf los te laten. Er komt rust, ruimte en vrijheid in je hoofd en in je leven. Geen onrealistische hoge verwachtingen meer van jezelf, niet meer piekeren over je gewicht, duidelijker grenzen kunnen stellen, beter voor jezelf zorgen en dus een meer ontspannen moeder kunnen zijn! 

Meer informatie over het "Omarm je mamalijf' traject vind je hier!

Back to blog